De Masters beten in Utrecht het spits af, en deden dat met verve. Van de eerste tot de laatste ronde legden de 40+’ers een boeiende wedstrijd op het ijs. Het was Stan Nelissen die al in de tweede ronde het peloton gedag zei en direct een flink aantal meters pakte.

Arnold Gaasenbeek begreep als eerste dat je Nelissen niet moet laten rijden en sprong met Romke de Haan in zijn rug naar Nelissen toe, gevolgd door een ge-alarmeerde Arjan Bakker die Robert Gaasenbeek en Tonie van Vliet op z’n bagagedrager meekreeg. Een groepje van uiteindelijk tien man pakte zo’n honderd meter, en kreeg een kleine tien ronden later gezelschap van nog ‘s veertien man.

Ondanks de forse grote van de kopgroep, met vrijwel alle favorieten, duurde het uiteindelijk toch nog een dikke twintig ronden voor het peloton gedubbeld was. Vervolgens probeerden om beurten Tonie van Vliet, Michiel de Brauw en Stan Nelissen uit het herenigde peloton weg te rijden, maar zonder succes.

Elf ronden voor het eind sprintte het peloton af, waarbij Erwin Roetman de pelotonssprint pakte voor Gerard Sluis. De kopgroep ging vervolgens een onrustige finale tegemoet, waarbij vooral de aanvalslust van Richard Kramer opviel. Met twee ronden te gaan pakt Tonie van Vliet de kop, maar wordt een halve ronde voor het eind ingepakt door een ontketende Arjan Bakker, die echter vergat klassementsleider Robert Gaasenbeek af te schudden. De kersverse Nederlands kampioen lanceerde zich met veel snelheid uit de laatste bocht en kwam afgetekend als eerste over de streep, gevolgd door Sjoerd Brandt en Robin Veerman.

foto

Dames

Het kleine peloton van 21 dames leek weinig geïnspireerd door de aanvallende wedstrijd van de masters. Een paar flinke tempoversnellingen daargelaten werd in de hele wedstrijd geen serieuze uitvalpoging gedaan. Pas richting de finale probeerde Lotte de Jong een ultieme maar vergeefse poging uit het pelotonnetje weg te rijden. Ook Marianne Liefting, en later Anne den Hertog waagden nog een poging de sprint te ontwijken, maar stranden in het zicht van de haven. In de sprint versloeg Natasja Roest thuisrijdster Kirsten Velzeboer nipt.

 

C-rijders

 

Heren CDe wedstrijd bij de c-rijders werd gemaakt door Daan Besteman uit Alkmaar. Hij was de drijvende kracht achter verschillende demarrages. Zo zat hij in de eerste echt kansrijke kopgroep, samen met klassementsleider Christiaan Grigoleit. Maar als Grigoleit valt en zijn ploeggenoot Paul Montoban moet lossen uit de kopgroep komt het peloton onder leiding van Thijs Smit in rap tempo dichterbij. Westerman hield het langst stand, maar werd teruggepakt, om vervolgens een ronde in de rug van Rigard van Klooster weer mee te demarreren. Het bleek de beslissende slag. Een kopgroep van uiteindelijk negen man zette het peloton op een ronde, gevolgd door Wop van Cappelle die de slag had gemist, maar in z’n eentje knap ook het peloton wist te dubbelen.

In de finale ging Besteman er na de pelotonssprint alweer vandoor, maar werd een viertal ronden voor het einde ingerekend, waarop het de beurt was aan Wop van Cappelle. Even leek hij kansrijk, maar werd een halve ronde voor het einde ingerekend door de afspringende groep. Op de streep maakte Besteman zijn naam waar en pakte verdiend de overwinning.