Column Frank Fiers:

Jarenlang heb ik mij geërgerd aan de Italiaanse mentaliteit die de Azzuri tentoonspreiden tijdens de grote kampioenschappen EK en WK. Als kind zag ik op het EK (1979) en WK (1981) in Zandvoorde (piste) en in Leuven (weg) hoe een Italiaan naar de titel rolschaatste terwijl zijn landgenoot stoorzender speelde. Het stoorzender zijn gebeurde meestal door zo onopvallend mogelijk, ogenschijnlijk onschuldig, even in de weg te rijden maar durfde soms écht uit de hand te lopen d.m.v. iemand meters lang aan het shirt vast te houden. Afhankelijk van hoe noodzakelijk de ‘ingreep’ was om het goud te pakken.

Ik begreep toen als kind, en nu nog steeds, niet waarom men niet de ganse ploeg declasseerde i.p.v. alleen maar de atleet die in de fout gaat. Er werd toen in de wandelgangen gezegd dat de Italianen zo goed als alles bepaalden op bondsniveau waardoor niemand hierop kon/durfde/wilde tegen ingaan. Door de jaren heen begonnen meerdere (lees: alle) landen deze buitengewoon onsportieve, achterbakse, bijna laffe manier van rijden na te bootsen. Met als excuus dat het uit pure noodzaak, zelfverdediging was en dus de enige manier om ook titels te pakken. En zo is onsportief rijden stilaan ingeburgerd in het skeeleren en worden er jaarlijks titels behaald waar meer dan een reukje aan zit en vallen er jaarlijks ‘slachtoffers’ die diezelfde titels verliezen. Cfr de Italiaanse Erika Zanetti die op het jongste WK, op haar thuisbaan, op weg naar het 500m goud zonder enige schroom werd achteruit getrokken door het Columbiaanse katje Cecilia Baena. Dat was duidelijk in beeld. Maar vaak is het niet of nauwelijks in beeld. Zo werd Bart Swings in één van de vele tussensprints op de puntenkoers op diezelfde piste tijdens datzelfde WK even achteruitgetrokken wat hem 2 punten kostte. Hij verloor die wereldtitel puntenkoers met één puntje…

500m finale WK Snelrolschaatsen Zandvoorde 1991: De Italiaan Luca Antoniel wordt ’gesandwiched’ door de Amerikaanse broertjes Tony en Dante Muse waardoor Derrek Parra (helemaal rechts) vrije baan krijgt. Parra werd voor zijn Olympisch goud op het ijs in 2002 meermaals wereldkampioen op rolschaatsen en inline skates.

Voor het publiek is het telkens weer bijna walgelijk om naar te kijken wanneer je ziet dat een sportvrouw/man door een derde subtiel of brutaal buitenspel wordt gezet.

Vele jaren later vertelde men in diezelfde wandelgangen dat het IOC zich niet kan/wil veroorloven dat zulke beelden zouden gemaakt worden op de Olympische spelen en dat dit een belangrijke reden was/is dat de skeelersport niet Olympisch kan worden zolang er zich dit soort toestanden afspelen tijdens de wedstrijden. Nochtans is het heel eenvoudig op te lossen. Namelijk door het ganse team te declasseren. Men zal dit heus geen 10 maal moeten doen. Waarom men dit meer dan 30 jaar later nog altijd niet heeft kunnen uitroeien is dan ook onbegrijpelijk!

Sterker nog… het skeeleren lijkt nu ook het schaatsen te gaan besmetten. Tijdens de marathons was het afgelopen winter al heel vaak over het randje. Ploegen die een treintje vormen en er niemand tussen laten en bijgevolg wat trekken & duwen om dat duidelijk te maken kan men nog doen onder de noemer: ‘topsport is zoeken naar de grens’ zoals topcoach Jillert Anema terecht zegt. Maar ploeggenoten die van links naar rechts over de baan slingeren om hun kopman’s koppositie veilig te stellen is er over.  Ploeggenoten die ‘het vuile werk opknappen’ net iets te letterlijk nemen moeten we niet alleen bestraffen, maar dus ook de kopman zelf. Dit is de enige manier om dit aan te pakken!

Toen cyclocrosser  Stybar vorige week zaterdag op een schandalige manier Denuwelaere in de dranghekken reed was het een makkie om recht te doen geschieden. Al mag er van mij part een schorsing bijgevoegd worden na zo een actie. Maar wat had men moeten doen als er door de actie van Stybar een ploegmaat van hem had gewonnen die zelf niks onsportiefs had gedaan? Juist! Beiden declasseren!

Het geval Stybar-Denuwelaere is een mooi voorbeeld hoe topsport grenzen doet vervagen/verdwijnen in elke sportdiscipline. De onbesproken en immer sympathieke gentleman Stybar ruikt de zege, voelt ze ontglippen en rijdt bijgevolg Denuwelaere genadeloos in de nadar.

Het was als sportliefhebber trouwens hartverwarmend om zien dat de veldritjury een op de finish vallende sporter wèl gaf waar hij recht op had! Maarmee werd bewezen dat je als jury moet durven beslissingen nemen met inlevingsvermogen i.p.v. naar de letter van het reglement zoals op het NK dames in Utrecht. 

In onze moderne maatschappij lijken steeds minder ‘dingen’ te kunnen en moeten we overal vergunningen en toelatingen voor hebben. Zo is bijvoorbeeld zwarte piet, u weet wel de knecht van…, volgens sommigen een belediging & discriminatie voor alle ‘niet blanke’ mensen. Het was een hoofdpunt in het Vlaamse nieuws. Een positief ingesteld & moedige man probeerde voor tientallen camera’s uit te leggen dat zwarte piet alle nationaliteiten en dus huidskleuren kan hebben. Maar dat je zijn huidskleur niet kan zien omdat hij zwart is door het vuil van de schoorsteen waardoor hij moet kruipen.

Het is dan ook bizar dat een maatschappij die zo intolerant is geworden en uitbulkt van de regels en wetgevingen, het niet voor elkaar lijkt te krijgen om onsportief gedrag heel eenvoudig te bestraffen en er bijgevolg paal en perk aan te stellen! In het skeeleren blijft men de Italianen, met de al 15 jaar regerende Italiaanse voorzitter Dr Roberto Marotta van de overkoepelende wereld skeelerbond F.I.R.S. op kop, al dan niet terecht de zwarte piet toeschuiven. En schouderoptrekkend toekijken wanneer er weer eens ‘iets’ gebeurd.

Laat het ons in het schaatsen aub iets sneller en efficiënter aanpakken.

En voor de dromers onder ons: Het lijkt mij heel duidelijk bewezen dat men het beter niet laat afhangen van de goede voornemens van de sporters zelf.

Proost op het nieuwe jaar. Ik wens u allen een gezond en sportief 2013! Het zijn 2 zaken waar ieder mens evenveel recht hoort op te hebben!