Column Geert Kuiper:

Een opvallende tendens in het langebaanschaatsen is dat er meer en meer, buitenlandse, schaatsers verschijnen met een andere achtergrond. Zagen we vroeger nog wel eens een combinatie van wielrennen en schaatsen, nu zien we steeds meer een overstap vanuit andere schaatsdisciplines en dan met name shorttrack en inline. Shani Davis en Chad Hedrick waren daarin belangrijke voorlopers. Dit jaar is het een opvallende groep die gerust kunnen worden gerekend tot de nieuwe uitdagers van Sven Kramer.

Bij het WK allround werden we ineens geconfronteerd met een nieuw Amerikaans fenomeen, Jonathan Kuck. Toegegeven, de echte kenners wisten al dat de, vorig jaar achter Koen Verweij nummer twee van het WK junioren, wel wat in zijn mars had. Weinigen zagen op voorhand in hem een serieuze bedreiging voor Sven Kramer. Maar de studentikoze Kuck verbeterde zich nog sterk na de Olympische Spelen, hoewel hij daar al de motor was van het zilveren pursuit team en Chad Hedrick moeite had om hem te volgen. Nog maar twee wedstrijdseizoenen serieus op de langebaan, maar daarvoor geschoold in het short-track.

De grote verassing van de Olympische Spelen was natuurlijk Seung Hoon Lee, een tweeëntwintig jarige Koreaan. Hij steeg dit jaar met stip in de hiërarchie van de lange afstanden, wat heet, hij veroverde zilver op de vijf kilometer en goud op de tien. Seung Hoon komt ook voort uit het short track. Een sport waarin Korea kampt met dezelfde kwantiteitsproblemen als Nederland bij de langebaan. In Korea gaat het echter wat anders toe dan in Nederland. In april (!)vorig jaar werd daar een keiharde selectie toegepast wie er in het Koreaanse Nationale team shorttrack zou komen. Vijf shorttrackers plaatsten zich voor de Olympische spelen en de rest was meteen daarvoor uitgeschakeld.

Seung Hoon, die regelmatig internationale shorttrack successen heeft gevierd, mistte daar het team. Dit kwam mede doordat hij op een van de afstanden op een blok was gaan staan en ten val kwam. Het einde van een Olympische droom.? Niet voor Seung Hoon. Hij deed op de Olympische spelen mee in een andere discipline. Het is niet zo dat hij pas met ingaan van deze winter is overgestapt op de langebaan. In zijn jeugd combineerde hij, gelijk Shani Davis, beide disciplines.

Ik kan het fout hebben, maar ik denk dat deze Seung Hoon Lee wel eens een voorloper zou kunnen zijn van een hele club Koreaanse shorttrackers die lak hebben aan het feit dat Aziaten niet kunnen stayeren.

Naast Kuck en Lee is er Harald Silovs, de Europees kampioen shorttrack. Hij komt uit een land met nauwelijks schaatshistorie, namelijk Letland. Hij traint in een groep met de Nederlandse shorttracktrainer Jeroen Otter en studeert in Calgary. Silovs heeft op de Olympische Spelen beide disciplines gecombineerd, een unicum.

Verder hebben we uit het inline front een aantal mensen. Het mooie van het ‘wieltjesschaatsen’ is dat dit over de hele wereld wordt beoefend. Dat betekent dat het zuidelijk halfrond een aantal interessante nieuwe schaatslanden oplevert, maar daarnaast ook een aantal Europese niet schaatslanden. Dat is een goede ontwikkeling en zelfs een belangrijke bescherming van de Olympische status. Het is vreemd dat het ‘skeeleren’ zelf niet Olympisch is, het voordeel daarvan is dat het een aantal toppers naar het ijs heeft gedreven. In het veld nieuwe uitdagers voor Sven zijn dat Nieuw Zeelander Shane Dobbin en Alexis Contin uit Frankrijk.

Als daarnaast ook nog eens de beste marathonschaatsers zich gaan manifesteren op de lange afstanden dan wordt het een interessante mengelmoes.

Ik denk dat we wel iets moeten doen met deze ontwikkeling. Het pleit mijns inziens voor een bredere opleiding voor onze jeugdschaatsers. Misschien dienen inline en shorttrack met name in de jeugd meer te worden geïntegreerd in trainingen. Want we doen altijd wel lekker eigenwijs over onze opleiding maar tussen de tien en vijftien jaar is er nog een totaal onontgonnen gebied. Iets in combinatie met scholen en geconcentreerd op de kunstijsbanen, zou een andere topsportcultuur opleveren. Nu is het wachten tot zich uit de grote NL vijver spontaan weer een paar visjes aandienen.  Een generatie uitdagers uit eigen land!