Thea Jorna met Liga richting Sochi deel 1 – Eerste stop: Calgary

Thea Jorna is fysiotherapeute bij de Liga-ploeg en begeleidt het team richting de Olympische Spelen in Sochi.

Vrijdag 1 november vliegen we vanaf Schiphol rechtstreeks naar Calgary. Best wennen als je dat niet iedere maand mee maakt. De dag erna worden we ook nog beloond met de wintertijd, 1 uur extra erbij: 8 uur tijdsverschil. Het lichaam moet duidelijk acclimatiseren en daarnaast zitten we op ruim 1000 m hoogte waardoor de lucht zuurstofarm is. Dit betekent dat het team de eerste dagen rustig traint. Wennen aan het snelle ijs, dat een hoge coördinatie vereist die juist door de jetlag is verminderd. Het is dan ook met name “voelen” aan de benen en het ijs, en niet te snel rijden… dat is lastig op het snelste ijs ter wereld.

onderweg naar stadionDe trainingen bestaan de eerste dagen uit schaatsen (techniek – sprint – intensief duur), fietsen (op de rollerbank) en 1 keer per week krachttraining. De derde dag gaan de dames van het ijs af om de voorbereiding naar de wedstrijd te starten. Als iedereen geacclimatiseerd is, mag het tempo omhoog (wel gedoseerd!). De hoge snelheden geven meer druk op de benen, waardoor er sneller verzuring optreedt. Maar het is wel heel belangrijk om vlak voor de wedstrijd de juiste snelheid aan te voelen, zodat je een scherpe tijd kunt neerzetten tijdens de race.

Mijn taak blijft hetzelfde, zorgen dat LiGA Ladies fysiek op orde blijven. De rug en het bekken worden veel gecheckt en ik blijf de rug en beenspieren losmaken. Met name de sprintsters maken enorme hoeken in hun heupen, waardoor de onderrug flink wordt belast en soms overbelast. Dit kan leiden tot klachten zoals scheefstand van het bekken of verhoogde spierspanning in de lage rug en bilspieren.

Aangezien het eten in het hotel geen aanrader is, gaan we iedere avond uit eten (lekker!). Overdag wordt er geluncht bij de ijsbaan die verbonden is met de campus van de universiteit. Daar zijn veel “eatcorners”, met erg gezond eten en veel gezelligheid. Alle nationale schaatsploegen lopen rond en scoren iedere dag een koffie bij “Starbucks”.

De laatste dag voor de wedstrijd wordt het nog drukker rondom de baan, de media treedt binnen. Journalisten van alle kranten en werelddelen, en reporters van TV. Mijn naam blijkt inmiddels bekend te zijn en meerdere journalisten maken gezellig een praatje met mij. Helaas heb ik nog geen interview voor de volkskrant of het AD kunnen scoren… maar wat niet is…

AccreditatieVervolgens is het snel vrijdag: de eerste wedstrijddag. 7.00 uur ontbijt en om 7.30 heb ik de eerste ‘klant’ op de tafel voor het losdraaien van de heupen zodat de diepe hoeken op het ijs gehaald kunnen worden. Als de wedstrijdrijdsters zijn geweest neem ik de shuttlebus naar de Olympic Oval, hier gaat het gebeuren. We starten met de 500 m dames, waar Margot zevende werd maar Thijsje niet goed reed. Daarentegen op de 3000 reden zowel Jorien als Yvonne een PR! Tussen de rit door begeleid ik Yvonne naar de dopingcontrole loop ik rondjes hard langs de baan om zelf ook fit te blijven o.l.v. Marianne Timmer.

Rond 16 uur ben ik weer bij het hotel en wordt de “schade”  bij de rijdsters gecheckt en hersteld. Tussendoor nog naar de Keck, restaurant met heerlijke salades en zalm, waarna de dag eindigt om 22.30 als de laatste rijdster van de behandeltafel afkomt. Dan gauw naar bed om morgen weer om 7.00 uur fris en fruitig aan het ontbijt te verschijnen.

Dag 2 begint goed op het ijs, Margot wordt 4e in een PR en Mayon schaatst ook een PR in de B-groep, het ijs is snel. Dat blijkt ook uit de wereldrecords PR’s die worden gereden, dat geeft de sporter toch altijd een extra blij gevoel! Jorien rijdt een goede 1500, een afstand die je duidelijk moet leren rijden. Als je te snel begint, zijn de laatste rondjes zwaar en treedt de verzuring in met rappe schreden. Te langzaam beginnen is ook geen optie, aangezien je dit niet meer goed kan maken in 3 volle ronden. Vlak rijden is de beste optie, zoals bijvoorbeeld Enrico Fabris, die dit als geen ander kon. (het Italiaanse schaatsteam werd ook een periode begeleid door Fysio-Actief)

Zondag was de laatste dag, Margot is gestart op de 1000 m, haar favoriet! Helaas liep de race niet helemaal naar wens door een paar misslagen, maar ondanks dat toch een 6e tijd. Dat kan volgende week alleen nog maar beter worden. Zondagmiddag heb ik de laatste schaatssters gecheckt en losgemaakt en mijn tas weer ingepakt, want maandag vlogen we door naar Salt Lake City. Dit ligt nog 500m hoger, en Thijsje geeft aan: “nog meer glij – ijs” .We gaan weer voor snelle tijden en veel PR’s, alhoewel dit steeds moeilijker wordt!

 

Ik houd jullie op de hoogte!

Thea Jorna fysiotherapeute Liga