De 300 meter is achter de rug. Deze ging voor mij vrij aardig. Over mijn serie was ik echter niet tevreden. De tweede bocht ging echt super en kon ik goed doorversnellen, de laatste bocht ging helemaal nergens over. Ik liep een buitenbocht met mijn heup eruit. Gelukkig ging ik als tiende door en kon ik mijzelf in de finale nog verbeteren.
 
In de finale liep ik weliswaar niet zo’n goede tweede bocht als de eerste keer, maar deze was alsnog goed. Mijn tweede bocht daarentegen ging nu veel beter. Uiteindelijk reed ik 29.1 wat goed was voor een achtste tijd. Mijn eerste top tien plaats ooit op een sprint afstand op een EK.
 
Vanmorgen stond de 1000 meter op het programma. Ik had er zin in, want de 1000 meter vind ik altijd een erg leuke afstand. Er zit snelheid in, tactiek, passeeracties. Het is eigenlijk net een spelletje, en ik hou van spelletjes. Ik kan alleen niet zo goed tegen mijn verlies, maar ben wel reëel. Zo zat ik deze ochtend in een serie met een Française, Duitse, Portugese, Italiaanse en Spaanse. Vooraf wist ik dat het geen makkelijke opgave zou worden. Maar je bent niet voor niets op een EK.
 
Mijn start was redelijk alleen kwam ik uiteindelijk als laatste te zitten. Op een gegeven moment ging de Spaanse voor mij naar voren, zo kwam er aan de binnenkant ruimte en kon ik in een passeeractie drie mensen inhalen. Zo werd ik uiteindelijk ook derde in mijn serie. Mij werd verteld dat ik door zou zijn.
 
Terug in het hotel begon ik te twijfelen. Waren het wel de snelste nummers 3 die door zouden gaan, of de twee tijd snelste. Nu regent het hier met bakken uit de hemel en flitst het ook zo nu en dan. Alle tijd om weer een dagboekje te schrijven dus.
 
Zojuist heb ik gehoord dat ik waarschijnlijk wel in de 1000 meter halve finale zit. Maar zolang het blijft regenen zijn er geen races…
 
Liefs,
Lisanne