Column Frank Fiers:

België heeft op dit moment vier atleten die zich gekwalificeerd hebben voor de wereldbeker wedstrijden langebaan op het ijs. Met 2 mannen en 2 vrouwen noteren wij hier een record. En er zitten een paar mensen heel dicht bij de limiet zodat de ploeg vrij snel nog groter zal worden.

In het short track en kunstrijden hebben we al een tijdje een handvol olympiërs. Maar we mogen met bijna zekerheid stellen dat ons land in Sotsji ook in de populaire langebaan discipline atleten zal kunnen afvaardigen.

Door de bijna tropische temperaturen van de voorbije weken zouden we kunnen vergeten dat er een prachtige sportwinter voor de deur staat. Wat zeg ik, dat we middenin het wintersport seizoen zitten. De meeste schaatsers (langebaan, marathon en short track) hebben er al meer dan een volledige wedstrijdmaand opzitten en weten daarmee al redelijk goed waar ze aan toe zijn. Het ‘dromen van’ heeft bij velen al plaats gemaakt voor nuchtere cijfers. Bij de schaatsende Belgen zijn deze cijfers zeer hoopgevend!.

Nele Armee lijkt, na haar geslaagde come back in het skeeleren, op het ijs dan toch de aansluiting te vinden bij de beteren. Een paar jaar geleden gooide ze ontgoocheld de ijzers in het vet maar nu lijkt ze dus op weg om haar Olympische droom waar te maken. In haar spoor volgt Jelena Peeters. Wie weet kunnen beiden ‘mama’ Hilde Goovaerts inspireren om een laatste uitdaging aan te gaan in haar immense sportloopbaan? Na afgelopen weekend twijfelt immers niemand er nog aan dat een marathon schaatser(ster) mag dromen van de langebaan en dus Olympische spelen. Dus waarom zou Hilde het eens niet proberen? Dan zou België zowel bij de vrouwen als bij de mannen kunnen deelnemen aan de ploegenachtervolging.

Bij de mannen schaatst onze Bart Swings spelenderwijs naar nieuwe PR’s. Net als op de skeelers doet hij het lijken alsof het niks inhoudt. Uiteraard is dit niet zo. Een combinatie van super talent en keihard, gedisciplineerd werken zorgt voor deze, voor de buitenwereld, makkelijke omschakeling van inline naar ijs. In die mate zelfs dat de tijden van Ferre Spruyt door sommigen zouden durven onderschat worden. Niets is minder waar! Ook Ferre’s rondetijden zijn bewonderenswaardig snel naar beneden gegaan!

Maarten Swings en Wannes Van Praet zitten dicht bij de limiet en een zo begeerd WC-ticket. Bij hen gaat het aan een ‘normaal tempo’ de goede kant op en komt het dus vast ook wel in orde.

En zo heeft België een heuse langebaan ploeg in een sportdiscipline waarvoor we niet eens één accommodatie hebben in ons eigen landje. Een combinatie van Olympisch geïnspireerde skeelerwereldtoppers en een ‘alles voor de sport’ mentaliteit maken dit mogelijk. Want ja, je moet een beetje gek zijn om voor elke ijstraining een paar uur in de auto te zitten. En vooral, om als topper in het skeeleren helemaal onderaan de ladder te ‘herbeginnen’ in het schaatsen.

De Belgische schaatsende skeeleraars maken dankbaar gebruik van de bereidwillige hulp van Nederlandse coaches en accommodaties. Maar uiteraard zou een 400m ijsbaan in België de Olympische dromen van nog veel meer skeeleraars kunnen waarmaken. Want we hebben in onze kuststreek nog een aantal skeelerwereldtoppers rondrijden die vooralsnog geen of nauwelijks ijstrainingen afwerken.

Met de Europese, zeg maar wereldwijde, crisis en na meer dan 500 dagen geen regering lijkt het waanzinnig om nog maar te praten over de bouw van een 400m ijsbaan in België. Maar onder het motto een ‘neen’ heb je en een ‘ja’ kan je krijgen zou ik het toch eens op de agenda van onze, nog altijd niet gevormde, nieuwe regering willen zetten. Want het zou gegarandeerd Olympische medailles opleveren! Heren ministers? Of iemand?